Sevgili gibi takılan escort alara size biraz masraflı gelebilir

Merhaba aşkım, ben Eskort Alara.

Yirmi yaşındayım; henüz tam oturmamış, biraz inatçı, biraz kaprisli, bazen de beklenmedik şekilde yumuşak bir kızım. İstanbul Başakşehir’de, Başak mahallesinde yaşıyorum. Kalabalık bir şehirde küçük bir dünyam var: kahvem, müziğim, gece lambam, bazen de dışarıda rüzgârın saçımı dağıtması. Beni “ilan veren bir escort” diye arama. O cümleyi duymak bile içimi sıkıyor. Benim yanımda olmanın hali başka. Direkt saat satmıyorum, kapıdaki etiketle “hizmet” paketi sunmuyorum. Sana sevgili gibi yaklaştığım, senin de bana sevgili gibi yaklaşmanı beklediğim bir düzenim var.

Randevuya çıkıyoruz. Yeni tanışmış bir çift gibi. Önce göz göze, sonra cümle cümle. Belki bir kahve, belki yürüyüş, belki akşamüstü bir yerde oturup insanların geçişini izlemek. Elini tutmak, saçımı kulağına doğru eğmek, “bugün nasıldın aşkım” demek… Bunlar bende dekor değil, asıl doku. Çünkü bedeni aceleyle teslim etmek bana yetmiyor. Önce ortamın ısınmasını, sesinin bana alışmasını, senin de benim kaprislerime gülümseyerek katlanmanı istiyorum. Kaprislerim var, evet. Bazen “bunu istemiyorum” derim, bazen “şimdi sus, sadece bak” derim, bazen de “bana onu al, bunu al” diye link atarım. Hediye çok isterim. Küçük de olsa, gösterişli de olsa. Parfüm, çiçek, bir çanta, bir küpe, bir gece kıyafeti… Senin “alayım” demen bana “beni gördün” demek gibi gelir. Biraz masraflıyımdır, bunu saklamıyorum. Ama karşılığında beni sıradan bir liste kızı gibi göremezsin. Cüzdanın açık olsun diye yalvarmıyorum; eli açık bir beyefendiysen, o açıklığın zaten ilişkinin içine sızmasını seviyorum.

Görüşme benim için bir “iş saati” değil. Sen içeri girdiğinde odanın havası değişsin istiyorum. Konuşalım. Şehrinden, gününden, canını sıkan birinden, beğendiğin bir şarkıdan bahset. Ben de kendi hallerimi anlatırım: bazen şımarık, bazen utangaç, bazen de inatla “ben böyleyim” diyen. Özel isteklerim oluyor. Hepsini burada bağırarak yazmam; çünkü bazı şeyler ancak o an, göz göze gelince şekillenir. Sınırlarımı da ben koyarım. Saygı, temizlik, nezaket, randevuya sadakat… Bunlar pazarlık konusu değil. Zamanımı çalan, “kaç saate ne kadar” diye indirim avlayan, beni nesne gibi tartan kimseyle yürümem. Beni alın, ama alınırken de taşıyın. Yani planlayın, özen gösterin, “Alara bu akşam bende” diye düşünün.

Başakşehir’den çıkmak da mümkün, mahallede kalmak da. Mekân seçimini çoğu zaman seninle birlikte yaparız. Kalabalık restoran yerine loş bir köşe, acele bir oda yerine nefes alan bir gece… Ben “hemen bitirelim” tipinde değilim. Öpüşmek, saçımı taratmak, belime kolunu dolamak, kulağıma saçma sapan şeyler fısıldamak benim için ön sevişme değil, ilişkinin kendisi. GFE dendiğinde bazıları rol sanır; bende rolün altı boş kalırsa hemen fark edilir. Samimiyetim bazen yorucu olabilir, çünkü gerçekten bakıyorum. Senin yüz ifadeni, ellerinin titreyip titremediğini, “yeter” demeden önceki sessizliğini okumaya çalışırım. O yüzden aceleci olma. Beni “stokta var” sanma.

Tarifem yok demek, bedava demek değil. Anlaşılır bir karşılık beklerim; ama o karşılığı soğuk bir menü gibi asmam. Konuşuruz, netleşiriz, sonra akışına bırakırız. Hediyeler, sürprizler, küçük lüksler bu işin tadını artırır. “Bana şunu al aşkım” dediğimde kızma. Şımarıklığım oyun değilse de oyun gibi durabilir; sen gülümseyip alırsan, o gece bambaşka açılır. Eli açık bir adamsan, cömertliğin sadece para değil; vakit, ilgi, kibarlık da cömertlik. Kapıyı çalmadan mesaj at, geç kalacaksan söyle, kokun ağırsa sor, sınırımı zorlama. Ben yirmi yaşındayım ama çocuk değilim. İstediğimi biliyorum, istemediğimi de.

İstanbul’un bu köşesinde, Başak mahallesinin sakinliğinde, dışarıdaki gürültüden biraz uzak bir kız arıyorsan yaz. Direkt “kaç para, neler yapılır” diye girişme. Merhaba de. Günün nasıl geçtiğini söyle. Neden bana yazdığını bir cümleyle anlat. Ben de bakayım, içimde bir kıpırtı var mı. Varsa randevuyu kurarız: saat, yer, hava, ne giydiğin, ne içmek istediğin. Belki önce kısa bir tanışma, sonra uzayan bir gece. Belki el ele yürüyüş, belki eve dönüşte ayakkabıları çıkarıp kahkaha. Özel anlar ancak özel muameleyle büyür.

Beni diğerlerinden ayıran şey vücut ölçüsü filan değil. Tavır. Seninle “müşteri-hizmet” değil, “sen ve ben” diye durmak istiyorum. Kaprislerimle dalga geç, hediyelerime gül, link attığımda “tamam aşkım” de. Sonra gel, bak, dokun, konuş. Eğer bu satırları okurken içine bir sıcaklık dolduysa, belki gerçekten denemelisin. Eli açık, temiz, sözünde duran bir beyefendiysen… bir deneyimi mutlaka yaşamalısın derim.

Öptüm. Alara.